Een vastgelopen lift dwingt de Pieten om hun slimste bezorgplan ooit te bedenken.
In de pakjesloods stond een lift die normaal precies drie verdiepingen omhoog ging. Op de eerste lagen de kleine pakjes, op de tweede de grote en op de derde alle surprises.
Op een ochtend drukte Liftpiet op knop twee. De lift zoefde langs de tweede verdieping, langs de derde en bleef pas staan bij een verdieping die niemand ooit had gezien.
Op de muur stond: Verdieping vier: vergeten ideeën.
De deuren gingen open. Daar lagen half afgemaakte tekeningen, kartonnen raketten zonder vleugels en een reusachtige papieren theepot. Een lamp knipperde boven een kast met het opschrift Nog eens proberen.
‘We moeten terug,’ zei Liftpiet. Maar alle knoppen waren verdwenen. Op hun plek hing een briefje: De lift gaat pas omlaag als één vergeten idee wordt afgemaakt.
Liftpiet zocht rond. Hij pakte een kleine houten slede zonder touw. Naast de slede lag een briefje: Voor het vervoer van cadeaus over een smalle trap.
‘Dat zou handig zijn bij het oude buurthuis,’ mompelde hij. Daar waren de trappen te smal voor de gewone bezorgkarren.
Hij vond een rol stevig lint, maakte er een trekkoord van en bevestigde zachte kussentjes onder de houten bodem. Nu kon de slee over een trap worden getrokken zonder veel lawaai.
Ping! De liftknoppen verschenen opnieuw. De deuren sloten en de lift zakte keurig naar de begane grond.
Sinterklaas keek verbaasd naar de slee. ‘Waar komt die vandaan?’
‘Van een verdieping die we waren vergeten,’ antwoordde Liftpiet.
Die avond gebruikten ze het karretje bij het buurthuis. Het paste precies, en geen enkel pakje kreeg een deuk.
De volgende ochtend hing er naast de lift een extra knop met een vraagteken. Niemand drukte erop. Nog niet.
Maar elke Piet keek er stiekem even naar.