Een verkeerd om gevouwen kaart brengt een pakjesbezorger op de verrassendste plekken.
Bezorgpiet Noor had een bijzonder talent: ze kon elk huis vinden. Tenminste, dat zei ze. Op een avond kreeg ze een kaart van de nieuwe wijk en vertrok vol vertrouwen.
Bij de eerste bocht sloeg ze rechtsaf. De kaart zei duidelijk rechts. Maar in plaats van een rij huizen stond er een kinderboerderij. Bij de tweede bocht kwam ze uit op een voetbalveld. Bij de derde stond ze bij de bibliotheek, waar de lichten nog brandden.
‘De wijk is vast veranderd,’ mompelde ze.
Een bibliothecaresse zag haar voor het raam staan. ‘Ben je verdwaald?’ vroeg ze.
‘Mijn kaart niet,’ zei Noor. ‘Die weet precies waar hij heen wil.’
De vrouw bekeek het papier en draaide het om. Opeens liep de rivier weer langs de juiste kant en stond de speeltuin op de goede plek.
‘Je had hem ondersteboven,’ zei ze.
Noor voelde haar wangen warm worden. Ze wilde meteen wegrennen, maar de bibliothecaresse hield haar tegen. ‘Nu je toch hier bent: wil je iets bijzonders zien?’
Binnen stond een tafel vol ingepakte boeken. Kinderen uit de buurt mochten er één kiezen voor een ander kind, met een kaartje erbij. Noor hielp drie kinderen de juiste namen te schrijven. Daarna bracht ze nog twee boeken langs bij een huis waar niemand die avond een cadeau verwachtte.
Toen Noor terugkwam bij de pakjesboot, vroeg de Sint waarom haar route zo lang had geduurd.
‘Ik had de kaart verkeerd om,’ bekende ze. ‘Maar ik heb ook iets gevonden dat niet op de kaart stond.’
Ze vertelde over de boekentafel.
De Sint knikte. ‘De kortste weg is niet altijd de weg waarop je het meeste ontdekt.’
Noor vouwde de kaart voortaan met de noordpijl boven. Maar bij de bibliotheek maakte ze graag een kleine omweg.