Het grote boek lijkt eeuwenoud, maar het kreeg zijn bekende plek vooral door verhalen en prenten.
Een boek als verhaalmiddel
In het sinterklaasverhaal weet de Sint welke kinderen hij bezoekt en welke cadeaus bij wie horen. Een groot boek is daarvoor een handig symbool. In het negentiende-eeuwse prentenboek van Jan Schenkman verscheen een Sint die aantekeningen over kinderen had. Daarmee kreeg het boek een belangrijke plaats in de populaire voorstelling van het feest.
Wat staat er tegenwoordig in?
In oudere verhalen draaide het boek vaak om de vraag of kinderen braaf waren geweest. In moderne vieringen is de toon meestal vriendelijker. Het boek kan net zo goed herinneringen, hobby's, verlanglijstjes en aardige weetjes bevatten. Dat levert persoonlijke gesprekjes op bij een schoolbezoek of huisbezoek.
Een slim toneelattribuut
Voor iemand die Sinterklaas speelt is het boek praktisch. Er kunnen namen, verjaardagen en korte aanwijzingen in staan, zodat een gesprek niet algemeen hoeft te blijven. Een kind hoort liever iets over zijn konijn of nieuwe fiets dan een standaardvraag die aan iedereen wordt gesteld.
Het grote boek is dus meer dan een lijst. Het laat zien hoe het feest persoonlijk kan worden gemaakt. In plaats van streng te beoordelen, kan de Sint het gebruiken om belangstelling te tonen. Daarmee verandert een oud verhaalelement mee met de manier waarop we tegenwoordig feestvieren.